Kymora Toppin
Kandidaat 6
Kymora Toppin
Kandidaat 6
Op dit moment zit ik, met mijn (nog) 17 jaar, in mijn eindexamen HAVO. Het gaat goed en daarmee kan ik aandacht aan mijn plannen gaan schenken. Na mijn diploma wil ik heel graag rechten of criminologie gaan studeren. Mijn motivatie ligt in mijn sterke geloof in gelijke kansen, eerlijkheid en rechtvaardigheid, die ontegenzeglijk is gekoppeld aan mijn ervaringen in mijn nog maar korte leven.
Mijn bijverdienste bestaat uit het werken in een restaurant in Venray, maar ik weet mij ook al jaren sportief uit te dagen met volleybal. Natuurlijk ontspan en geniet ik samen met mijn leeftijdsgenoten en sta ik op die manier midden in mijn samenleving. Het meeste ben ik op mijn gemak op de plek waar we elkaar ontmoeten om te studeren, naar muziek te luisteren, maar vooral samen kunnen zijn. Gewoon ‘veilig’ jezelf zijn.
Als het gezin door een hersenbloeding bij mijn vader in een plotselinge crisis belandt, gaat het heel snel anders. Je zusje met autisme, door je ontregelde leven gepest worden op school en online vraagt om verantwoordelijkheid nemen. Dan merk je hoe sterk je bent en hoe belangrijk familie en hulp is
Politieke ervaringen
Nu ben ik te jong om al over ervaring te kunnen spreken, maar als u mijn oma Amira Luydens-Dabian kent, en weet dat zij voor mij mijn politiek voorbeeld is, dan is het niet vreemd dat ik al langere tijd gevoed word met lokale politiek. Een klein debatje bij haar aan de keukentafel is dan ook niet vreemd.
Daar aan de keukentafel is mijn interesse aangewakkerd, maar eigenlijk is mijn echte interesse en betrokkenheid geboren uit de teleurstellende ervaringen van mij en de jongeren die ik ontmoet. Nu ben ik echt geen ‘jong talent’, maar wel iemand die door externe omstandigheden een soms harde, maar snelle leerschool heeft doorlopen en mede gevormd is: dit ga ik samen met andere jongeren in Venray inzetten.
Als we het dan toch over ervaring willen hebben, is dit een andere insteek. De positieve ervaring thuis in een hecht gezin en de negatieve ervaring met jongeren op school en daarbuiten zorgen dat je weet wat verantwoordelijkheid nemen en daarin doorzetten cruciaal is. Ik ben er sterker door geworden en wil deze kracht specifiek gebruiken voor de jongeren in Venray die nog niet zover zijn. Zo wil ik met en voor hen niet alleen problemen oplossen, maar vooral zorgen dat de problemen niet ontstaan.
Veel van ons willen zich ook na hun studie verbonden voelen met Venray. Niet alleen omdat je er familie of vrienden hebt wonen, maar uit nostalgie. Dat je herinneringen zo sterk en positief zijn dat je graag terug wilt.
Nevenactiviteiten
U mag mijn werken in een restaurant en het spelen van volleybal in clubverband een nevenactiviteit noemen, maar ik ga in deze context toch liever uit van een meer betekenisvolle insteek. Verblijven op school, met mijn vrienden en andere jongeren. Door alles heb ik gezien hoe belangrijk steun is en dat hulp op tijd komt.
Dit is wat ik als nevenactiviteit ga doen. Misschien gaat dit ooit een hoofdactiviteit worden, maar tot die tijd ga ik mij specifiek inzetten voor de jongeren want ik weet waar zij in Venray tegenaan lopen. Zoals, uit ervaring, het gevoel kennende te moeten wachten op jeugdzorg, een stevige preventieve aanpak van pestgedrag, een Venray waar je als jongere elkaar weinig veilig kunt ontmoeten en soms niet kunt léven. Dit betekent voor ons jongeren géén plek aan de zijlijn, maar meedenken en advies kunnen geven waar naar geluisterd wordt.
Verandering begint met durven opstaan en daar zijn we mee bezig. Zo zijn we, op basis van wat ons jongeren bezighoudt, een eigen verkiezingsprogramma aan het schrijven. Als jongeren ‘de toekomst’ worden genoemd, betekent dit dat we nú niet worden gehoord. Maar we leven en ontwikkelen ons nu.
Dit betekent dat wij onze stem willen laten horen, niet als proteststem of in een symbolisch clubje, maar gelijkwaardig in een officiële Jongerenraad.
“We kunnen pas echt iets veranderen in het systeem als wij daar zelf inzitten”.